वदनी कवळ घेता
नाम घया श्रिहरीचे !!
अस महणताना रघुची नजर हळुच पुढे वाढलेलया आमरस पुरीचया ताटाकडे वारंवार जात होती, मग हळूच डोळे किलकिले करुन इकडे तिकडे बघुन पुनहा पुढचं....
सहज हवन होते
नाम घेता फुकाचे
जीवन करी जीवीतवा अनन हे पूर्ण ब्रमह.....
पुढचं महणायचया आत रघुचा हात रसात, मग खा फटके नाहितर ओरडा आणि मग कोणीतरी ताट हळुच सरकवायचं पाटाखाली.
मे महिनयाचया सुटटीत आजी आजोबांकडे गेलं कि दोन दोन पाट. एकावर बसायचं आणि समोरचया पाटावर ताट ठेवायचं. बाजूला पाणयानी भरलेलं तांबया भांड प्रतयेकासाठी वेगळं. शहरातून गेलेलयांना शाही ट्रिटमेंट वाटायची.
गावाकडे सगळचं असं मोठया प्रमाणावर असायचं. आंबयाचा रस पिंप भरुन, मे महिनयातली वाळवणं पापड, कुरडया, सांडगे यांची र्पासलं २० एक लोकांना (मुलं, नातेवाईक, मित्र परीवार) सगळयांना पुरतील एवढया प्रमाणावर केलेली.
तयात आजीचं सोवळं ओवळं मग मुददाम तिला छळणय़आत यायचं. ती एकच आवाज लावायची "कार्टया एकडं ये मग दाखवते तुला.."
रघु एक घराला जीवंतपणा देणारं वकतिमतव. तुझयावाचून जमेना आणि तुझयावाचून करमेना टाईप. सवचछ मनाचं, निखळ अंतःकरण असलेलं. तयाचया आईचया भाषेत एक वादळ.
जयात सगळं असतावयसत करुन टाकणयाची ताकद आहे आणि सगळं पुनहा जागेवर आणणय़आची सुधदा.
घरात सगळयांना हसवणे, न लक्ष देताही सगळीकडे लक्ष असणे, कोणी जरा असुखावह दिसला कि तयाला सुखावह करणे हि सगळी करामत तयाला पाठ.
कितीही वांड असला तरी अभयासात एकदम हुशार...सगळयांना एकदम हवंहवसं वाटणारं वयकतिमतव.
काही झालं तरी संधयाकाळी शुभंकरोती, पाढे , रामरक्षा सगळं महणायचा. तसं सगळयाच नातवंडांना सगळं तोंडपाठ.
आजी संधयाकाळी शंभर देवळात जाऊन यायची , मग सगळय़ा नातवंडांना बाजूला बसवून कचच पान खलबततयात कुटत आज देवळात काय गोषट सांगितली ती सगळयांना ऐकवायची. रघुचे सतरा प्रशण, आजीला माहित नसलं की उदया विचारुन सांगते महणून टाळायची, निदान टाळणयाचा प्रयतन तरी करायची.
तरीपण हा चिवट जातीचा विचारत राही..
असा हा रघु
प्रतयेक घरात एक रघु हा असतोच... घराला घरपण देणारा.....तुमचयाही असेल...
नाम घया श्रिहरीचे !!
अस महणताना रघुची नजर हळुच पुढे वाढलेलया आमरस पुरीचया ताटाकडे वारंवार जात होती, मग हळूच डोळे किलकिले करुन इकडे तिकडे बघुन पुनहा पुढचं....
सहज हवन होते
नाम घेता फुकाचे
जीवन करी जीवीतवा अनन हे पूर्ण ब्रमह.....
पुढचं महणायचया आत रघुचा हात रसात, मग खा फटके नाहितर ओरडा आणि मग कोणीतरी ताट हळुच सरकवायचं पाटाखाली.
मे महिनयाचया सुटटीत आजी आजोबांकडे गेलं कि दोन दोन पाट. एकावर बसायचं आणि समोरचया पाटावर ताट ठेवायचं. बाजूला पाणयानी भरलेलं तांबया भांड प्रतयेकासाठी वेगळं. शहरातून गेलेलयांना शाही ट्रिटमेंट वाटायची.
गावाकडे सगळचं असं मोठया प्रमाणावर असायचं. आंबयाचा रस पिंप भरुन, मे महिनयातली वाळवणं पापड, कुरडया, सांडगे यांची र्पासलं २० एक लोकांना (मुलं, नातेवाईक, मित्र परीवार) सगळयांना पुरतील एवढया प्रमाणावर केलेली.
तयात आजीचं सोवळं ओवळं मग मुददाम तिला छळणय़आत यायचं. ती एकच आवाज लावायची "कार्टया एकडं ये मग दाखवते तुला.."
रघु एक घराला जीवंतपणा देणारं वकतिमतव. तुझयावाचून जमेना आणि तुझयावाचून करमेना टाईप. सवचछ मनाचं, निखळ अंतःकरण असलेलं. तयाचया आईचया भाषेत एक वादळ.
जयात सगळं असतावयसत करुन टाकणयाची ताकद आहे आणि सगळं पुनहा जागेवर आणणय़आची सुधदा.
घरात सगळयांना हसवणे, न लक्ष देताही सगळीकडे लक्ष असणे, कोणी जरा असुखावह दिसला कि तयाला सुखावह करणे हि सगळी करामत तयाला पाठ.
कितीही वांड असला तरी अभयासात एकदम हुशार...सगळयांना एकदम हवंहवसं वाटणारं वयकतिमतव.
काही झालं तरी संधयाकाळी शुभंकरोती, पाढे , रामरक्षा सगळं महणायचा. तसं सगळयाच नातवंडांना सगळं तोंडपाठ.
आजी संधयाकाळी शंभर देवळात जाऊन यायची , मग सगळय़ा नातवंडांना बाजूला बसवून कचच पान खलबततयात कुटत आज देवळात काय गोषट सांगितली ती सगळयांना ऐकवायची. रघुचे सतरा प्रशण, आजीला माहित नसलं की उदया विचारुन सांगते महणून टाळायची, निदान टाळणयाचा प्रयतन तरी करायची.
तरीपण हा चिवट जातीचा विचारत राही..
असा हा रघु
प्रतयेक घरात एक रघु हा असतोच... घराला घरपण देणारा.....तुमचयाही असेल...
